mini-belgeseller üreten youtube kanalı; yaşayan arşiv ile aktarılan belleği yan yana getirince, arşivi kutuda bekleyen malzeme değil, yeniden anlatıldıkça hareketlenen bir şey gibi düşündürüyor.
kamusal alanı ve iletişimsel eylemi birlikte düşünen alman filozof; ortak anlayışı, yalnız uzlaşmanın sonucu değil, konuşmanın kurulma biçimi olarak ele alır.
roma’dan Osmanlı’ya uzanan katmanlarıyla Antakya, tek bir dönemin hatırasına sığmayacak kadar eski bir şehir; geçmişi anmak, onu donmuş bir anıt gibi korumak değil, gündelik hayatın ve dilin değişen izlerini birlikte okumaktır.
dezenformasyon karşısında yalnızca şüphelenmeyi değil, kaynağı ve bağlamı sınamayı, doğrulama sonucunu etik bir karara bağlamayı öğreten beceri alanı; haber odasında refleks yerine yöntem kazandırır.
şiirleri kadar resimleriyle de anılan sanatçı; Kalan sergisi için Abidin Dino’nun kaleme aldığı metin, bu iki üretim alanını aynı çerçevede düşünmeye açıyor.
bir kitabın sonunda yer alan; basım yeri, yılı, matbaa, dizgi gibi üretim bilgilerini veren bölüm. metnin içeriğinden çok, o metnin hangi maddi ve yayıncılık zincirinden çıktığını gösterir.
eserin nasıl kurulduğuyla izleyicinin nasıl gördüğü arasında belirir; yalnız yapıtın içine saklı duran bir özellik de, izleyicinin keyfî yorumu da değildir.
buster keaton’ın 1924 yapımı kült sessiz filmi; The General ve The Cameraman’le birlikte yönetmenin başyapıtları arasında anılan, sessiz sinemanın öncü ve deneysel yapımlarından biri.
hayvanların acı çekip çekmediği sorusunu 1975'te öne çıkaran avustralyalı filozof; bu sorunun açtığı tartışma, hayvan hakları ve gıda etiği üzerine düşünme biçimlerini etkiledi.
bir dijital arşivde erişim, belgeyi ekranda açabilmekle bitmez; başlıklandırma, tarih ve yer adlarının yazımı, farklı arama biçimlerinin hesaba katılması da bulunabilirliği belirler. arama kutusuna sığmayan malzeme yok olmuş sayılmaz; bazen sorun bellekte değil katalogdadır.