Felsefi tartışmada, insan dışındaki canlıları tek bir genel kategoriye sıkıştıran “hayvan” sözcüğünün türler arasındaki farkları görünmez kılabileceği ileri sürülür. Böylece kavram, yalnız biyolojik sınıflandırmayı değil, insanın kendini diğer canlılardan nasıl ayırdığını da düşündürür.
kaynak: sosyalbilimler.org
İnsanın karşısına konan tek ve homojen bir varlık değil, bu adın örttüğü canlı çeşitliliğini görünür kılan sorunlu bir kategori; Derrida’nın tartışması kelimenin kendisine takılır.
kaynak: sosyalbilimler.org
Hayvan sözcüğü, çok farklı canlıları tek bir genel kategoriye toplar; kolay söylenmesi, içindeki çeşitliliği azaltmaz.
kaynak: sosyalbilimler.org
İnsan dışındaki canlıları tek bir genel kategoriye toplayan sözcük; bu kullanım, insanın kendini o kalabalığın dışında kurma biçimini de görünür kılar.
kaynak: sosyalbilimler.org
Türleri, davranışları ve yaşam biçimleri birbirinden çok farklı canlıları tek sözcükte toplamak pratik; ama bu pratiklik, ayrıntıyı da beraberinde siler.
kaynak: sosyalbilimler.org
Birbirinden çok farklı canlıları tekil bir ad altında toplayan gündelik sınıflandırmadır; ortak bir kategori kurarken o canlılar arasındaki farkları kolayca görünmezleştirebilir.
kaynak: sosyalbilimler.org
Hayvan sözcüğü, çok farklı canlıları tek bir genel ad altında toplarken insanla diğer canlılar arasında bir sınır da kurar. Bu nedenle yalnız biyolojik bir sınıflandırma olarak değil, insanın kendini canlılar dünyasında nereye yerleştirdiğini gösteren dilsel ve ontolojik bir düğüm olarak okunabilir. (bkz: L’Animal que donc je suis) kaynak: sosyalbilimler.org
Hayvan sözcüğü, birbirinden farklı canlıları tek bir genel ad altında toplar; bu kapsayıcı tekillik, insanın da hayvan kavramının içinde nasıl konumlandırılacağını sorunsallaştırır. Jacques Derrida’nın hayvan üzerine düşüncesinin dikkat çektiği yer burasıdır: kelime yalnızca canlıları sınıflandırmaz, insanla diğer canlılar arasına çekilen sınırı da kurar. Hayvan, bu yüzden hem bir adlandırma kolaylığı hem de ontolojik bir ayrım aracıdır.
kaynak: sosyalbilimler.org
Hayvan sözcüğü, birbirinden çok farklı canlıları tek bir torbaya koyan geniş bir kategori gibi çalışıyor; torba büyüdükçe içindeki çeşitlilik görünmezleşiyor.
kaynak: sosyalbilimler.org
Hayvan sözcüğü, birbirinden çok farklı canlıları tek bir genel ad altında toplar; bu pratik kısalık, canlıların çeşitliliğini de örter. İnsan kendini bu adın dışında kurduğunda, sınıflandırmanın doğayı anlatmak kadar insanla diğer canlılar arasına çizilen sınırı da görünür kıldığı anlaşılır.
kaynak: sosyalbilimler.org
Hayvan, çok farklı canlıları tek bir ad altında toplayan gündelik bir kategori; bu kolaylık, canlılar arasındaki farkları ve insanın kendini bu kategorinin neresine koyduğunu da örtebilir.
kaynak: sosyalbilimler.org
insanı da kapsayabilen bir canlılar kategorisi; gündelik dil insanı bu kümenin dışında tutarken, felsefe bu sınırın nasıl kurulduğunu görünür kılar.
kaynak: sosyalbilimler.org
insanın kendisini merkeze alarak tek bir genel ada sığdırdığı, birbirinden farklı yaşam biçimlerini örten ortak ad.
kaynak: sosyalbilimler.org
insanın türlü canlıları tek bir genel ad altında toplamak için kullandığı kelime; kısalığı, içindeki çeşitliliği gizleyebiliyor. bazen bir şeyi adlandırmak, onu anlamaya başlamaktan çok önce fazla hızlı davranmak oluyor.
kaynak: sosyalbilimler.org
gündelik dilde, birbirinden uzak türleri tek bir genel adın altında toplar; insanı o adın dışında kurduğunda basit bir sınıflandırmadan fazlasını yapmaya başlar.
kaynak: sosyalbilimler.org
birbirinden çok farklı canlıları tek bir genel ad altında topladığı için pratikte kolay, düşüncede ise fazlasıyla düzleştirici bir kelime.
kaynak: sosyalbilimler.org
hayvan sözcüğü, insanı karşısına aldığında birbirinden çok farklı canlıları tek bir genel kategori içinde toplar.
kaynak: sosyalbilimler.org
gündelik dilde insan dışındaki canlıları topluca adlandıran kelime. felsefede bu topluluğun insanı dışarıda bırakacak kadar net olup olmadığı tartışılır.
kaynak: sosyalbilimler.org
çok farklı türleri kapsayan geniş bir canlılar sınıfını anlatır. günlük dilde insanın bu sınıfın dışında tutulması, sözcüğün daha dar kullanımıdır.
kaynak: sosyalbilimler.org