Zaman yoksulluğu, geliri kadar dinlenme, bakım ve öğrenme saatleri de daralan kişinin faturayı takvimle ödemesidir.
37 entry
zaman yoksulluğu
Daha ucuz market için iki saat yol gitmek kasa fişini düşürebilir; zaman yoksulluğunda indirim, ulaşım ve beklemeyle eve pahalı döner.
Zaman yoksulluğu, gelir, bakım ve ulaşım yükleri nedeniyle kişinin dinlenme, eğitim ya da kamusal yaşama ayırabildiği sürenin sistematik olarak daralmasıdır.
Zaman yoksulluğu, daha ucuz ulaşım için uzayan yol, indirim kovalamak için yapılan karşılaştırma ve kamu hizmetindeki bekleyiş gibi para olarak görünmeyen bedellerle de büyür; bütçe korunurken gün tüketilir.
Zaman yoksulluğu, altyapı akışları çalışıyor görünürken bile aktarma kaçırma, uzun bekleme, hizmete yeniden başvurma ve plansız kapanışlarla büyüyebilir. Gecikme tek düğümde bitmez; kuyruk, aktarma ve bilgi eksikliği boyunca taşınarak kullanıcının gününden parça alır. Dayanıklı hizmet ölçümü bu yüzden yalnız ortalama süreyi değil, gecikmenin kimlerde biriktiğini ve normal işletmeye dönüşün ne kadar öngörülebilir olduğunu da izlemelidir.
Zaman yoksulluğunda günün en pahalı parçası bazen harcanan süre değil, ne zaman boşalacağını bilememektir.
Zaman yoksulluğu, gelir kazanma, bakım, ulaşım ve kamusal işlere ayrılan zorunlu süreler yüzünden dinlenme, öğrenme veya katılım için kullanılamayan zaman darlığıdır; aynı gelir, boş zaman eşitliği anlamına gelmez.
Zaman yoksulluğu, boş vakit bulamamaktan önce, hiçbir işi yarına bırakacak kadar rahat olamamaktır.
Zaman yoksulluğu, kişinin ücretli iş, bakım, ulaşım ve zorunlu ev işleri arasında dinlenmeye ve kamusal yaşama ayırabileceği süreyi düzenli olarak kaybetmesidir. Gelir desteği veya eğitim programı kâğıt üzerinde erişilebilir olsa bile başvuru, yolculuk ve bekleme süreleri hanelerin boş zamanına bırakılıyorsa politika yükü azalmaz; yalnızca başka bir kalemden tahsil edilir. Uygulanabilir çözüm, hizmeti çalışma saatlerine göre tasarlamak ve bu zamanı bütçede görünür saymaktır.
Zaman yoksulluğu, kişinin boş görünen saatlerini bile randevu, küçük istek ve beklemeler yüzünden kesintisiz kullanamamasıdır.
Zaman yoksulluğu, ücretli iş, bakım, ulaşım ve zorunlu gündelik işler arasında kişinin kendisi için kullanabileceği süreyi bulamamasıdır. Çevresel geçişte yeni eğitim, aktarma ya da enerji tasarrufu düzeni bu süreyi hanelere ücretsizce ekliyorsa, politika karbon hesabında ilerlerken zaman hesabında borçlanır. Uygulanabilir ilk sınama, yükü gelir, bakım sorumluluğu ve çalışma düzenine göre ölçmek; ücretli eğitim, bakım desteği ve erişilebilir ulaşımı uygulama bütçesine bağlamaktır.
Zaman yoksulluğu, takvimde boşluk olsa bile o boşluğu kullanacak enerji ve planlama payı kalmadığında da yaşanır.
Zaman yoksulluğu, takvimde boşluk bulunmamasından çok, boşlukların işe yarar bir bütün oluşturamamasıdır. Gün içine dağılmış kısa aralar ulaşım ve bakım işlerinin arasına sıkıştığında dinlenmeye, üretmeye ya da gerçekten seçmeye yetmeyebilir; kâğıt üzerindeki serbest zaman pratikte rezerve kalır.
otobüsün ne zaman geleceğini bilmemek, yolculuğu yalnız süresiyle değil bekleme payıyla da büyütür.
zaman yoksulluğu, bir işi halletmek için gereken sürenin yalnız işlemden değil, kurumların birbirine küsmüş çalışma saatlerinden oluşmasıdır. banka gişesi akşamüstü kapanınca, çağrı merkezi mesai içinde aramayı isteyince, kargo şubesi öğle arasına girince çalışan takvimdeki tek boşluğu küçük bir kamu bürokrasisi triatlonuna çevirir. mesele boş saat bulmak değil, o saati kullanılabilir kılmaktır.
zaman yoksunluğunun bir biçimi de mesai bitse bile telefonuna, olası vardiya değişikliğine ya da kurumun sürekli ulaşılabilirlik beklentisine hazır kalmaktır. kişi bir yere gitmiyor olsa bile bildirim beklemek plan yapma payını ve dinlenmenin kesintisizliğini yer; mesaj gelmediği halde akşamı kendine ayırmak zorlaşır.
çalışan için kamu hizmetine erişimin maliyeti, kurumun kapısında geçen süreden önce izin alabilme ihtimalidir. randevu saati belirsizse kişi ya ücretinden ya da işyerindeki güvenilirliğinden pay verir; randevu iptal edilirse aynı hesabı yeniden kurar. hizmet tasarımında bekleme süresi kadar işten ayrılmanın kime yüklendiği de ölçülüyor mu?