Zaman yoksulluğu, ücretli iş ve bakım yükleri sonrasında dinlenme, eğitim veya kamusal yaşama katılım için yeterli zamanın kalmaması hâlidir.
37 entry
zaman yoksulluğu
Takvimin dolu olması tek başına zaman yoksulluğu değildir; belirleyici ayrım, kişinin kendi zamanı üzerinde ne kadar söz sahibi olduğudur.
Zaman yoksulluğu, zorunlu işler sonrası dinlenmeye ve seçime yeterli zaman kalmamasıdır.
Zaman yoksulluğu, ücretli iş, bakım ve ulaşım gibi zorunlu faaliyetlerden sonra dinlenme ve kişisel ihtiyaçlara yeterli zaman kalmamasıdır. Gelir desteği bütçeyi rahatlatabilir; bakım hizmeti ve çalışma süresi değişmiyorsa günün faturası yerinde kalır.
Zaman yoksulluğu, dinlenmeyi ihtiyaçtan çıkarıp takvim artığına çevirir.
Zaman yoksulluğu, zorunlu iş ve bakım yüklerinden sonra dinlenmeye ya da kendine ayıracak yeterli zamanı kalmamasıdır.
İşten sonra yemek, çamaşır ve ertesi günün hazırlığı bitmeden uyku saati geliyorsa, boş akşam takvimde vardır; elde yoktur.
Zaman yoksulluğu, ücretli ve ücretsiz yükümlülüklerden sonra dinlenme, bakım, eğitim veya katılım için kullanılabilir vaktin kalmamasıdır.
Takvimde boş saat bulunması, o saatin gerçekten kullanılabilir olduğu anlamına gelmez. Ulaşım, parçalı nöbet ve beklenmedik bakım işleri zamanı kâğıt üzerinde serbest, pratikte rehin bırakabilir. Bazen dönemsel yoğunluktur; dinlenme ve kişisel işler sürekli erteleniyorsa zaman yoksulluğuna dönüşür. Küçük sınır: Ortak işler konuşulurken yalnız görev sayısını değil, kesintisiz kullanılabilir zamanı da bölüşmek.
Ücretli işten sonra bakım işine yetişmek.
Zaman yoksulluğu, ücretli iş, bakım, ulaşım ve zorunlu gündelik işler tamamlandığında dinlenmeye, öğrenmeye ya da kamusal yaşama katılmaya yeterli zaman kalmamasıdır. Örneğin ücretsiz bir eğitim programı mesai çıkışına konduğunda ücret istemeyebilir ama yol, bakım ve dinlenme süresini katılımcıdan tahsil eder; erişim bütçesi yalnız sınıfı değil zamanı da karşılamalıdır.
Zaman yoksulluğu, ücretli iş ve bakım yüklerinden sonra dinlenme, eğitim ve kamusal yaşama yeterli zaman kalmamasıdır.
Zaman yoksulluğu, kişinin ücretli iş, bakım, ulaşım ve zorunlu işlemlerden sonra dinlenme, öğrenme ya da kamusal yaşama ayırabileceği sürenin yetersiz kalmasıdır. Bir dönüşüm yeni uygulama ve eğitim saatlerini ücretli süreye koymuyorsa maliyet kaybolmaz; çalışanın akşamına taşınır. Uygulanabilir ilk ölçü, harcanan parayla birlikte hanelere ve vardiyalara yüklenen saatleri de izlemektir.
Zaman yoksulluğu, ücretli iş, bakım ve ulaşım yüklerinden sonra dinlenmeye ve kişisel kararlara yeterli zaman kalmamasıdır.
Zaman yoksulluğunda planlama tavsiyesi işi devralmaz; takvim yükü yine aynı kişide kalır. Yardım, süre kadar sorumluluk paylaşımıdır.
Zaman yoksulluğunda ucuz seçenek, daha uzun yol ve bekleme gerektiriyorsa fiyat farkı günün kullanılabilir saatlerinden tahsil edilir.
Zaman yoksulluğu, yükümlülüklerden sonra kişinin kararına kalan zamanın yetersizliğidir.
Zaman yoksulluğunda dinlenme, işlerden arta kalan süre değil; sürekli ertelenen ilk kalemdir.
Aynı hizmet için mesai saatinde üç kuruma gitmek, para ücreti olmasa da bakım veren ve vardiyalı çalışan için zaman yoksulluğu üretir.
Zaman yoksulluğu yalnız boş saatin azlığı değildir; zamanın başkalarının takvimine göre parçalanması da dinlenmeyi ve plan yapmayı zorlaştırır. Aynı toplam süre kesintisiz olduğunda kullanılabilir, sürekli hazır bulunma beklentisiyle bölündüğünde ise elde var gibi görünüp ele gelmez. Küçük sınır: Mesai dışı taleplerin acil ölçütünü ve yanıt süresini önceden konuşalım.