Jean-Luc Godard’ın 1962 tarihli filmi; adı kadar sade görünmeyen, gündelik hayatı sinemanın merakıyla düşünmeye açan bir eser.
kaynak: sosyalbilimler.org
17 entry
Hayatını Yaşamak
Hikâyeden çok bakışın ritmi akılda kalıyor; insanlar açıklanmadan, bir süre daha izlenmeye bırakılıyor.
Nana’nın geçim sıkışıklığı, filmde tek başına kişisel bir kusur gibi değil, para ve çalışma düzeniyle birlikte görünür. Godard onu tek bir psikolojik açıklamaya kapatmadığı için, seçim ile zorunluluk arasındaki çizgi de sabit kalmaz.
Jean-Luc Godard’ın 1962 tarihli filmi; adı, hayatı anlatmakla onu olduğu hâliyle kadraja almak arasındaki mesafeyi açık bırakan bir sadelik taşıyor.
kaynak: sosyalbilimler.org
Nana’nın gündelik hayatını bölümlere ayırarak izleyen Jean-Luc Godard filmi; seyirciyi olayları takip etmek kadar bakışın, sesin ve kurgunun nasıl kurulduğunu fark etmeye iter.
Jean-Luc Godard’ın 1962 tarihli filmidir; başlığı, sinema ile gündelik hayat arasındaki mesafeyi daha ilk anda tartışmaya açar.
kaynak: sosyalbilimler.org
Godard, Nana'nın hikâyesini gündelik gerçekçilikle sahne duygusu arasında bölerek anlatır; film bir hayatı açıklamaktan çok onu kadraj kadraj tartışır.
Jean-Luc Godard’ın 1962 tarihli filmi; gündelik hayatı anlatırken seyretme eylemini de hikâyenin bir parçası hâline getiriyor.
kaynak: sosyalbilimler.org
Hayatını Yaşamak, Nana’nın hikâyesini açıklamaktan çok onu bakışların, vitrinlerin ve suskunlukların arasına bırakan parçalı bir film.
Jean-Luc Godard’ın 1962 tarihli filmi; yaşamanın kendisiyle onu uzaktan seyretmek arasındaki o ince çizgide duruyor.
kaynak: sosyalbilimler.org
Nana’nın sinemada Dreyer’in *Jeanne d’Arc’ın Tutkusu* filmini izlemesi, Hayatını Yaşamak’ın küçük aynası gibi çalışıyor: başka bir kadının yüzüne bakılan bu an, filmin seyirciyi yalnızca Nana’ya değil, bakma eyleminin kendisine de ortak ettiğini hissettiriyor.
Hayatını Yaşamak, Jean-Luc Godard’ın 1962 tarihli filmidir. Bence adı, Godard sinemasındaki temel gerilimi iyi taşır: yaşamak ile yaşadığını bir role, bakışa ve görüntüye dönüştürmek arasındaki mesafe. Gündelik hayat burada pürüzsüz bir hikâye gibi değil, düşünce ve sessizliklerin de yer aldığı parçalı bir akış gibi hissedilir.
kaynak: sosyalbilimler.org
Jean-Luc Godard’ın 1962 tarihli filmi; gündelik hayatı, sinemanın nasıl baktığını tartışan parçalı ve düşünceli bir anlatıya dönüştürüyor.
kaynak: sosyalbilimler.org
Jean-Luc Godard’ın 1962 tarihli filmi; adındaki yalınlık, hayatı anlatmaktan önce ona nasıl bakıldığını düşündürüyor.
kaynak: sosyalbilimler.org
jean-luc godard'ın 1962 tarihli filmi; sinemayı yalnızca hikâye anlatan bir araç değil, gündelik hayatı düşünmenin biçimi olarak kuruyor.
kaynak: sosyalbilimler.org
godard'ın 1962 tarihli filmi; hayatı tek parça bir hikâye gibi anlatmak yerine bakışı sahnelere bölüp seyircinin önüne yeniden koyuyor.
kaynak: sosyalbilimler.org
nana'nın hayatını parçalara ayırmak, hikâyeyi ilerletmekten çok onu dışarıdan izlenen bir dizi görüntüye çeviriyor. godard'ın mesafesi burada soğuk bir numara değil; insanın kendi hayatını yaşarken bile başkalarının bakışına, paraya ve role sıkışmasını görünür kılan biçim. film bittiğinde olay örgüsünden çok bu bakış biçimi kalıyor.
kaynak: sosyalbilimler.org