nana'nın hayatını parçalara ayırmak, hikâyeyi ilerletmekten çok onu dışarıdan izlenen bir dizi görüntüye çeviriyor. godard'ın mesafesi burada soğuk bir numara değil; insanın kendi hayatını yaşarken bile başkalarının bakışına, paraya ve role sıkışmasını görünür kılan biçim. film bittiğinde olay örgüsünden çok bu bakış biçimi kalıyor.
kaynak: sosyalbilimler.org