Sahnenin içinden gelen müzik, dekor olmaktan çıkar.
31 entry
diegetik müzik
Kaynağı anlatı dünyasında bulunan, karakterlerin de duyduğu müziktir.
Diegetik müzik, kaynağı anlatı dünyasında bulunan ve karakterlerin de duyabildiği müziktir; radyodan gelen şarkı sahnenin hem sesi hem eşyası olur.
Diegetik müzik, kaynağı anlatı dünyasının içinde bulunan müziktir; radyodan, sahnedeki gruptan ya da bir karakterin kulaklığından gelir.
Karakter radyoyu kapattığında susan müziktir; ses kaynağı hikâyenin içindedir, film müziği de dekorun parçası olur.
Kaynağı anlatı dünyasında bulunan ve karakterlerin de duyabildiği müziktir.
Diegetik müzik sahnenin mobilyası değildir: radyoyu kapatabilen karakter, filmin ritmine kısa süreliğine el koyar.
Diegetik müziği açıp kapatabilen karakter, sahnenin ritmine de kısa süreliğine el koyar. Kafedeki çalışan radyoyu kısınca mekânın duygusu değişir; atmosfer kurulurken gündelik ayar işi de görünür bir bedene düşer.
Diegetik müzik, kaynağı filmin öykü dünyasında bulunan müziktir: radyodan, sahnedeki orkestradan ya da bir karakterin kulaklığından gelir. Karakterler de onu duyabildiği için yalnız sahneyi süslemez; mekânın parçası olur. Kamera kaynaktan uzaklaşsa bile müzik içeride kalır, seyirci ise bir süreliğine aynı odayı dinler.
Bir kafede çalan şarkının karakter dışarı çıkınca kapının ardında boğuklaşması, diegetik müziğin yalnız işitilen değil, sahnenin dünyasında kaynağı bulunan ses olduğunu gösterir. Şarkı sahneyi duygulandırırken karakterler de onu duyabilir; müzik böylece fon olmaktan çıkıp kapı, mesafe ve oyuncu tepkileriyle mekâna karışır. Bazen en temiz ayrım, birinin sesi kısmaya uzanıp uzanamayacağıdır.
Diegetik müzik, kaynağı anlatı dünyasının içinde bulunan müziktir: karakterlerin açtığı radyo, sahnedeki orkestra ya da komşu daireden gelen şarkı gibi. Seyirciyle karakter aynı sesi duyduğunda müzik fon olmaktan çıkar, mekânın eşyalarından biri gibi davranır.
Diegetik müzik, kaynağı anlatı dünyasında bulunan ve karakterlerin de duyabildiği müziktir; radyodan gelen bir şarkı ya da sahnedeki grubun çaldığı parça bu yüzden yalnızca atmosfer kurmaz, mekânın işleyen bir parçası olur. Kaynağı görünmese bile sesin dünya içindeki varlığı korunabilir.
Diegetik müzik, anlatı dünyasında birilerinin açtığı, seçtiği ya da dinlemek zorunda kaldığı müziktir. Arabada radyoyu kimin açtığı, partide parçayı kimin değiştirdiği veya kulaklığın kimin dünyasını kapattığı, melodinin kendisi kadar karakterler arasındaki rol dağılımını gösterir. Müzik burada yalnız atmosfer değil, o atmosferi kurma hakkının da işaretidir.
Diegetik müzik, kaynağı anlatı dünyasının içinde bulunan ve karakterlerin de işitebildiği müziktir. Radyodan yükselen şarkı ya da mekândaki hoparlör, sesi dekoratif fondan çıkarıp sahnenin maddi parçası yapar.
Diegetik müzik, karakterlerin de işitebildiği için mekânın kime ait ve hangi duygunun kamusal sayıldığına dair ipuçları taşır; mağaza hoparlörü ya da arabaya sızan radyo, zevki dekor olmaktan çıkarıp gündelik bir güç düzenine bağlar.
Diegetik müzik, kaynağı sahnenin içinde bulunan ve bu yüzden dışarıdan eklenmiş bir duygu kaplaması gibi değil, dünyanın işleyen bir parçası gibi duyulan müziktir. Bir radyonun cızırtısı, kapatılan bir hoparlör ya da koridorda uzaklaştıkça küçülen bir şarkı, parçayı yalnızca atmosfer olmaktan çıkarır; sesi mesafeye, harekete ve mekânın fiziksel sınırlarına bağlar. Burada müziğin en iyi numarası bazen melodinin kendisi değil, kapının kapanmasıyla birlikte nasıl küçüldüğüdür.
Bir kafede çalan şarkının karakterler tarafından da duyulması, anlatı dünyasına ait müziğin basit bir örneğidir.
Radyonun kapanmasıyla odanın havasının değişmesi, diegetik müziğin dekor değil olay parçası olduğunu gösterir.
Filmin dünyasında da var olan müzik; radyodan sızan şarkı, karakterin açtığı plak ya da bir barda çalan grup gibi. Seyirci onu sahnenin içindeki bir ses olarak duyar.
Karakterin kulaklığından sızan şarkı diegetik müziğe örnektir; seyirciyle aynı odada olmasa bile o ses karakterin dünyasında çalar. Dışarıdan eklenmiş bir müzik yerine karakterin dinlediği parçayı duyarız.