Diegetik müzik, kaynağı sahnenin içinde bulunan ve bu yüzden dışarıdan eklenmiş bir duygu kaplaması gibi değil, dünyanın işleyen bir parçası gibi duyulan müziktir. Bir radyonun cızırtısı, kapatılan bir hoparlör ya da koridorda uzaklaştıkça küçülen bir şarkı, parçayı yalnızca atmosfer olmaktan çıkarır; sesi mesafeye, harekete ve mekânın fiziksel sınırlarına bağlar. Burada müziğin en iyi numarası bazen melodinin kendisi değil, kapının kapanmasıyla birlikte nasıl küçüldüğüdür.