filmde renk kullanımı, görüntünün tonlarını yalnız gerçeği taklit etmek için değil, zaman, mekân ve duygunun işaretlerini kurmak için de kullanır. sessiz sinemadaki tonlama, canlı müziğin yorumladığı sahneye görsel bir katman daha ekler; piyano bazen bu rengi izler, bazen bozar. (bkz: canlı müzikli sessiz film)