Zaman yoksulluğu, kişinin ücretli iş, bakım, ulaşım ve zorunlu işlemlerden sonra dinlenme, öğrenme ya da kamusal yaşama ayırabileceği sürenin yetersiz kalmasıdır. Bir dönüşüm yeni uygulama ve eğitim saatlerini ücretli süreye koymuyorsa maliyet kaybolmaz; çalışanın akşamına taşınır. Uygulanabilir ilk ölçü, harcanan parayla birlikte hanelere ve vardiyalara yüklenen saatleri de izlemektir.