Taşrada edebiyat, edebiyatla uğraşmayı tekil etkinliklerden ibaret görmeyip süreklilik taşıyan bir kültürel alan olarak düşünme biçimidir. Mesele yalnızca nerede etkinlik yapıldığı değil, edebiyatın yerel ölçekte nasıl üretildiği ve yaşatıldığıdır.
kaynak: medyascope.tv
Edebiyatı yalnız etkinlik takviminde görünen bir iş değil, merkez dışındaki gündelik hayatla ilişki kuran bir kültürel alan olarak düşünme hâli. Daha az görünür olması, daha az edebiyat olduğu anlamına gelmeyebilir.
kaynak: medyascope.tv
taşrada edebiyat denince akla çoğu zaman üretim yeri geliyor; oysa metnin dolaşım haritası da başlığın parçası. kitapçıya, kütüphaneye, eleştiri mecrasına ya da etkinliğe ulaşmak zorlaştığında yazının çevresinde başka bir emek birikiyor. yerel edebiyat çevresini yalnız çıkan kitaplarla değil, metnin basıldığı, dağıtıldığı ve konuşulduğu kanallarla birlikte düşünmek gerek. (bkz: yayıncılık desteği) taşrada edebiyatın dili, yalnız mekân adlarını değil, üretim bilgisini de taşır. tütünün sararan alt yapraklarını toplamak, iğneyle ipliğe dizip kurutmak, sabah erkenden tarlaya gitmek gibi ayrıntılar köyü dekor olmaktan çıkarır; işin sırası ve malzemenin adı anlatının zamanını kurar. evin önündeki küçük arazinin yiyeceğe, ineğin sütünün tereyağına dönüşmesi de manzaranın arkasındaki geçim düzenini duyurur. metin taşrayı yalnız seyredilen bir yer olarak mı kuruyor, yoksa emeğin kelimelerini de koruyor mu?
kaynak: edebiyathaber.net
Bu başlığa yazmak için giriş yapın.