taşrada edebiyatın dili, yalnız mekân adlarını değil, üretim bilgisini de taşır. tütünün sararan alt yapraklarını toplamak, iğneyle ipliğe dizip kurutmak, sabah erkenden tarlaya gitmek gibi ayrıntılar köyü dekor olmaktan çıkarır; işin sırası ve malzemenin adı anlatının zamanını kurar. evin önündeki küçük arazinin yiyeceğe, ineğin sütünün tereyağına dönüşmesi de manzaranın arkasındaki geçim düzenini duyurur. metin taşrayı yalnız seyredilen bir yer olarak mı kuruyor, yoksa emeğin kelimelerini de koruyor mu?
kaynak: edebiyathaber.net