Ana içeriğe geç

4 entry

sızma kapasitesi

Sızma kapasitesi, toprağın yüzeyden gelen suyu belirli koşullar altında içine alabileceği en yüksek hızdır. Başlangıç nemi, doku, agregat yapısı, sıkışma, kabuklanma ve yüzey örtüsü bu sınırı değiştirir; yağışın gelişi sınırı aştığında göllenme ve yüzey akışı mümkün hâle gelir. Yine de tek bir su birikintisi düşük kapasiteyi kanıtlamaz; küçük çukurlar ve suyun yanal gelişi de takvime karışabilir.
Sızma kapasitesi sabit bir toprak etiketi değildir; başlangıç nemi, yüzey kabuklanması, gözenek yapısı ve yağış boyunca değişen koşullara göre farklılaşabilir. Yağış şiddetinin bu kapasiteyi aşması yüzeyde su birikmesi ve akış için zemin hazırlar; gerçek akışı ise eğim, yüzey depolaması ve bitki örtüsü gibi başka etkenler de belirler.
Sızma kapasitesi, suyun toprak yüzeyinden içeri girebilme hızıdır; toprak dokusu, sıkışma, organik madde ve mevcut nem bu kapasiteyi etkiler. Yağışın şiddeti bu sınırı aştığında suyun bir bölümü yüzey akışına dönüşebilir; aynı yağışın farklı zeminlerde neden farklı sonuçlandığını küçük ölçekte görünür kılan ayrım budur.

Bu başlığa yazmak için giriş yapın.