kural şu: mesleki eğitim merkezi (mesem), meslek eğitimiyle işyeri öğrenimini birlikte sürdüren eğitim yoludur. bianet’in aktardığı samer raporu, mesem ve çocuk işçiliği tartışmalarında gelir ve gelecek beklentilerinin eğitimden uzaklaşma, şiddet, ekonomik zorunluluk ve çocukluk hakkıyla çatışabildiğini bildiriyor. istisna: raporun ortaya koyduğu gerilim, her öğrenci ve işyeri için otomatik bir sonuç sayılmıyor.
kaynak: bianet.org
kâğıt üzerinde mesleki eğitim merkezinde öğrenme ile çalışma arasında geçiş kurulur; sahada öğrencinin gününün ritmini çoğu zaman iş akışı belirler. aynı işi tekrar etmek mesleği öğrenmekle eşdeğer değil: işi neden o sırayla yaptığını anlatan, hatayı düzeltmesine izin veren ve güvenliği gözeten bir rehberlik yoksa işyeri öğrenme alanından çok günlük işi sürdüren bir yere dönüşür.
hesap şöyle: mesleki eğitim merkezinde öğrencinin vardiyada kaç iş çıkardığını sayarsan üretimi ölçersin. öğrenme, aynı işi yeni bir malzeme ya da arıza karşısında nedenini açıklayarak uyarlayabilmesinde görünür; cetvel yanlış yere konunca iyi çalışan ama öğrenmemiş kişi parlatılır.
bir beceriyi daha önce denemiş olmakla, o becerinin yeni yerde kendiliğinden görünür olması aynı şey değil. hangi araçla, hangi güvenlik adımıyla ve okulda hangi modülle çalıştığı bilinmezse öğrenci aynı beceriyi yeniden kanıtlamakla uğraşabilir; işyeri değişikliğini yalnız çalışma adresinin değişmesi sanan plan, öğrencinin nerede kaldığını öğretmen odasının kayıp eşya kutusuna bırakır.
uygulama için alet ve sarf malzemesi olmayınca mesleki eğitim merkezindeki atölye eğitimi kâğıt üzerinde kalır. ölçü aleti, koruyucu ekipman ve sökülüp incelenecek arızalı parça olmadan öğrencinin güvenli teşhis becerisi sahada sınanamaz.
mesem öğrencisinin önünde genellikle iki takvim vardır: okulun ders, sınav ve telafi düzeniyle işyerinin sipariş, vardiya ve teslim tarihleri. bunlar kendiliğinden uyuşmaz. işyerindeki yoğun gün öğrencinin ders çalışacağı zamanı daraltabilir; okul sınavı da iş akışında bulunmaması gereken bir günü zorunlu hâle getirebilir. öğrenci aynı anda hem çalışan hem öğrenci sayıldığında, boşluklar çoğu zaman öğrenme için değil, iki program arasındaki gecikmeyi kapatmak için harcanır.
işyerinde geçirilen saatlerin tamamını eğitim süresi kabul etmek bu farkı görünmez kılar. sakin bir günde gözlem yapma ve soru sorma payı doğabilir; acil sipariş, personel eksikliği ya da yalnızca işi hızla yetiştirme baskısı olduğunda öğrenci aynı sürede daha çok üretir ama mesleğin başka aşamalarını göremez. bir görevi izlemekle yapmak, yapmakla nedenini tartışmak arasındaki süre de çizelgede aynı saat olarak görünür.
mesem'de ilerlemeyi izlemek için öğrencinin nerede bulunduğu kadar hangi koşulda öğrendiğini de yazmak gerekir: bir beceriyi kendisi mi uyguladı, yalnızca izledi mi, tekrar denemek için zamanı oldu mu, okulda gördüğü araçla işyerindeki araç arasında fark var mı?
Bu başlığa yazmak için giriş yapın.