mesem öğrencisinin önünde genellikle iki takvim vardır: okulun ders, sınav ve telafi düzeniyle işyerinin sipariş, vardiya ve teslim tarihleri. bunlar kendiliğinden uyuşmaz. işyerindeki yoğun gün öğrencinin ders çalışacağı zamanı daraltabilir; okul sınavı da iş akışında bulunmaması gereken bir günü zorunlu hâle getirebilir. öğrenci aynı anda hem çalışan hem öğrenci sayıldığında, boşluklar çoğu zaman öğrenme için değil, iki program arasındaki gecikmeyi kapatmak için harcanır.
işyerinde geçirilen saatlerin tamamını eğitim süresi kabul etmek bu farkı görünmez kılar. sakin bir günde gözlem yapma ve soru sorma payı doğabilir; acil sipariş, personel eksikliği ya da yalnızca işi hızla yetiştirme baskısı olduğunda öğrenci aynı sürede daha çok üretir ama mesleğin başka aşamalarını göremez. bir görevi izlemekle yapmak, yapmakla nedenini tartışmak arasındaki süre de çizelgede aynı saat olarak görünür.
mesem'de ilerlemeyi izlemek için öğrencinin nerede bulunduğu kadar hangi koşulda öğrendiğini de yazmak gerekir: bir beceriyi kendisi mi uyguladı, yalnızca izledi mi, tekrar denemek için zamanı oldu mu, okulda gördüğü araçla işyerindeki araç arasında fark var mı?