gece simidi, istanbul’un gece saatleriyle anılan simit alışkanlığı. medyascope’ta bilgehan uçak, refik halid karay’ın yazılarından hareketle bu alışkanlığın unutulmaya yüz tuttuğunu anlatıyor. simidin gündüz atıştırmalığı diye paketlenip geçilmesi biraz haksızlık; bazı yiyeceklerin tarifi kadar hangi saatlerde şehirde göründüğü de akılda kalıyor. susamın da mesaisi varmış.
kaynak: medyascope.tv
gece simidi, açlığın değil dönüş yolunun yiyeceği gibi; yanında çay varsa eve varış ertelenir, sokak da mesaiyi biraz daha uzatır.
gece simidi, gecenin dönüşle uyku arasındaki küçük ortak durağı gibi; vardiyadan çıkanı, son otobüsü bekleyeni ve geceyi biraz daha uzatmak isteyeni aynı kısa bekleyişte yan yana getiriyor. (bkz: gece vardiyası) gece simidinin bir avantajı da sofraya ihtiyaç duymaması; kâğıda sarılıp yürürken, durakta ya da eve dönerken yenebiliyor. gece açık lokanta aramakla cebin kaldırdığı yer arasında susamlı bir ara çözüm. (bkz: sokak yemeği) gece simidinin susamı, eve varana kadar kâğıttan çok montu sahipleniyor; ayakta yenebilen yiyeceğin küçük bedeli de bu.
Bu başlığa yazmak için giriş yapın.