Bakış boşluğu, kadrajda bakan kişinin gözleri önünde bırakılan alandır; portrenin yönünü, nefesini ve gerilimini belirler. Fazla daraltıldığında konu çerçeveye sıkışır, kontrollü genişlikte bırakıldığında tek bir yüz bile kadrajın dışındaki dünyaya bakıyormuş hissi verir.