Geriye dönük uyumluluk, yeni bir sürümün eski istemci, veri biçimi ya da entegrasyonlarla önceden tanımlanmış davranışları sürdürebilmesidir. Eski yolun yalnız açık kalması yetmez; okuma, yazma, hata ve geri dönüş akışları sınanmıyorsa uyumluluk belgede yaşar, bakım yükü üretimde nöbet tutar. Sonsuza dek korumak da ücretsiz değildir: kullanım ölçülmeden taşınan her eski sözleşme yeni değişikliklerin hareket alanını daraltır. Küçük test şudur: desteklendiği söylenen en eski sürüm, temiz bir ortamda temel işi insan müdahalesi olmadan tamamlayabiliyor mu?