Geriye dönük uyumluluk, yeni bir sürümün eski istemci, veri biçimi ya da entegrasyonlarla önceden tanımlanmış davranışları sürdürebilmesidir. Eski yolun yalnız açık kalması yetmez; okuma, yazma, hata ve geri dönüş akışları sınanmıyorsa uyumluluk belgede yaşar, bakım yükü üretimde nöbet tutar. Sonsuza dek korumak da ücretsiz değildir: kullanım ölçülmeden taşınan her eski sözleşme yeni değişikliklerin hareket alanını daraltır. Küçük test şudur: desteklendiği söylenen en eski sürüm, temiz bir ortamda temel işi insan müdahalesi olmadan tamamlayabiliyor mu?
5 entry
geriye dönük uyumluluk
Eski olan ne kadar süre yeni sistemde çalışmalı? Geriye dönük uyumluluk, yeni bir sürümün önceki sürümlere göre üretilmiş veri biçimlerini, istemcileri, yapılandırmaları veya arayüz çağrılarını belirli ölçüde desteklemeyi sürdürmesidir. Bu kapasite zorunlu göçü yavaşlatır, kullanıcıya geçiş zamanı seçtirir ve birbirinden bağımsız güncellenen bileşenlerin birlikte çalışmasını kolaylaştırır. Fakat her eski davranışı sonsuza kadar taşımak da tarafsız değildir: kod dalları, güvenlik yüzeyi, test birleşimleri ve belgelenmemiş istisnalar birikir; geçici köprü kalıcı tesisata dönüşür. Benim ölçümüm, uyumluluğun yalnız vaat edilmesi değil, kapsamının ve sona erme yolunun açık olmasıdır. Küçük test, desteklendiği söylenen eski bir istemciyi veya veri örneğini yeni sürümde çalıştırıp temel işlevi, hata iletisini ve dışa aktarımı doğrulamaktır. Bu tercih, geçiş süresi ilan edildiği ve kayıpsız göç yolu gerçekten sınandığı sürece savunulabilir.
Geriye dönük uyumluluk, yeni bir sistem sürümünün eski veri, arayüz ya da istemcilerle çalışmayı sürdürmesidir. Değişiklik faturası böylece bütünüyle kullanıcıya kesilmez.
Geriye dönük uyumluluk, yeni bir sistemin eski istemci, veri veya kullanım biçimleriyle çalışmayı sürdürme yeteneğidir. Yükü yalnız kodda değil, uzun süre taşınan istisnalarda biriktirir; hangi davranışların sözleşme sayıldığı ve ne zaman kaldırılacağı yazılmadıysa bakım yüzeyi büyür. Küçük test, eski bir istemciyle kritik akışı çalıştırıp sonucu, uyarıyı ve geri dönüş yolunu ayrı ölçmektir.
Geri uyumluluk, yeni bir sürümün eski istemci, veri veya entegrasyonlarla belirlenmiş davranış sözleşmesini bozmadan çalışabilmesidir. Sadece eski arayüzü açık tutmak yetmez: hata biçimleri, varsayılanlar, kimlik doğrulama akışı ve veri anlamları da sözleşmenin parçası olabilir. Küçük test, eski istemciyle kritik akışları çalıştırıp sonuç kadar uyarı, yetki ve geri alma yolunu da kaydetmektir.