Yere düşen bir yaprağın gözden kaybolması, maddenin ortadan kalktığı anlamına gelmez. Ayrışma; ölü organik maddenin mikroorganizmalar, omurgasızlar, fiziksel parçalanma ve kimyasal dönüşümler aracılığıyla daha küçük bileşenlere dönüştüğü süreçler bütünüdür. Bu sırada maddeler toprağa, canlı dokularına ve atmosfere farklı yollarla katılabilir.
Süreyi yalnız sıcaklığa bağlamak aceleci olur. Nem, oksijen, kalıntının kimyasal ve yapısal özellikleri, toprak canlılarının bileşimi, yüzeyle temas ve mevsimsel donma-kuruma döngüleri sonucu birlikte değiştirir. Islak ama havasız bir zemin ile nemli ve iyi havalanan bir yüzey aynı takvimi tutmayabilir; doğa burada da duvar takvimini pek ciddiye almaz.
Tek bir yaprağın kayboluşu ayrışma hızını göstermez; rüzgârla taşınmış ya da parçalanmış olabilir. Daha sağlam karşılaştırma, aynı tür ve başlangıç durumundaki kalıntıları benzer düzeneklerde izleyip kütle, nem, sıcaklık ve canlı etkinliği kayıtlarını mevsimler boyunca birlikte tutmaktır.