Yere düşen bir yaprak kaybolmaz; biçimi küçülürken içindeki maddeler başka dolaşımlara katılır. Ayrışma, ölü organik maddenin fiziksel parçalanma, kimyasal değişim ve mantarlar, bakteriler ile çeşitli toprak canlılarının etkinliği sonucunda dönüşmesidir. Bu süreç besinlerin yeniden kullanılabilir hâle gelmesine ve toprağın organik madde yapısına katkı sağlayabilir.
Hız yalnız takvim yaprağıyla ilerlemez. Sıcaklık, nem, oksijen, malzemenin kimyasal bileşimi ve ayrıştırıcı topluluğu birlikte etkili olduğundan aynı parkta güneşli, sıkışmış bir kenarla nemli bir ağaç altı farklı ritimler gösterebilir. Bu nedenle tek mevsimde kalan yaprak miktarı ayrışma hızının doğrudan ölçüsü değildir; aynı yerde kütle kaybını, nemi ve malzemenin yapısını dönemler boyunca karşılaştırmak daha sağlam bir iz bırakır.