serginin kapısı açıldığında izleyici sanatçının adını görür; eserin duvara sağlam asılması, ışığın doğru yere düşmesi, metnin okunur olması ve salonun açık kalması ise ayrı işlerin sonucudur. sanat emekçisi bu zinciri tek bir yardımcılar torbasına atmaz: kurulum, teknik, editoryal ve salon işlerini üretimin parçası sayar. jenerikte isim görünse bile ücret ve çalışma süresi hâlâ başka bir satırdır.