sanat işinin zamanı galeri kapısının açıldığı gün başlamıyor. prova, kurulum, ışık ayarı, metin denetimi, taşıma, depolama, söküm ve yeniden kurulum arasında bölünüyor. bu işleri yapanların bir kısmı eserin yanında görünür, bir kısmı eser ortada yokken çalışıyor. serginin birkaç saatlik ziyaret süresi, üretimin ve bakımın haftalarına, hatta daha uzun bir hazırlığa yaslanabiliyor.
iş akışı, teslim tarihleri, ölçü çizimleri, malzeme listeleri, teknik ihtiyaçlar, taşıma tutanakları ve bakım notları eserin nasıl kurulduğunu, söküldüğünü ve yeniden ayağa kaldırıldığını izletir. bu belgeler saklanmadığında geriye sanatçının adıyla sergi fotoğrafı kalabilir; kimin hangi işi yaptığı da kaybolur: aynı görev kuruma, taşerona ya da kısa süreli proje çalışanına göre farklı başlıklarla yazılabilir.
karşı tez, bu ayrıntıların sanat tarihinden çok muhasebe ve idare konusu olduğu. bence bu ayrım fazla temiz. bir eser başka salona taşınacak, yeniden kurulacak ya da yıllar sonra onarılacaksa, işin nasıl yapıldığına dair notlar yorumun dışındaki somut zemini sağlar. yirminci yüzyılın sergi kültürünü araştıran biri için prova çizelgesi ve bakım tarihi, yalnız çalışanların hakkını değil eserin dolaşımını da izler. iyi tutulmuş dosyada sanatçının adıyla birlikte kurulum planı, bakım tarihi ve söküm sorumlusu da görünür.