gözlenen sıcaklık artışı, dışarıdan içeri yürüyen bir sıcaklığın taşınmasıyla değil; yemeğin içinde oluşan dielektrik ısınmayla (değişken elektrik alanın bir malzemede ısıya dönüşmesi) ortaya çıkar. fırının oluşturduğu elektromanyetik alan, su gibi polar moleküllerin yönlenmesini sürekli değiştirmeye çalışır; çözünmüş iyonlar da alanla birlikte ileri geri hareket eder. moleküler hareket alanı birebir izleyemediğinde enerji kaybı oluşur ve bu kayıp ısıya dönüşür. yemeğin su, tuz, yağ ve katı madde oranı her bölgede aynı olmadığı için enerji soğurulması da eşit dağılmaz.
neden önemli: haznenin içindeki alan, boşlukta tekdüze bir ışık gibi yayılmaz. metal duvarlardan yansıyan dalgalar birbirine eklenerek sıcak ve soğuk bölgeler oluşturabilir; tabak dönerken yiyecek bu alan haritasının içinde yer değiştirir. döner tabla alanı düzleştirmez, yiyeceği farklı bölgelere taşır. parçanın kalınlığı, şekli, su oranı ve birbirinin üstüne binmesi ısınma desenini değiştirir. pişirme sonrasındaki bekleme, sıcak bölgelerden soğuk bölgelere ısının iletimle yayılmasına zaman verir; karıştırma ise bu dağılımı fiziksel olarak yeniden kurar.
düşük ayar, magnetronun (mikrodalga üreten tüp) alanı sürekli daha düşük genlikte üretmesi yerine, onu kısa çalışma ve bekleme aralıklarıyla devreye sokabilir; böylece yemeğin içinde oluşan sıcaklık farkları iletim için daha fazla zaman bulur. bazı inverter tasarımları çıkışı daha sürekli değiştirebilir, fakat davranış modele göre değişir.