canlı eşlikte müzisyen filmin duygusunu resmetmekten çok kurguya tempo pazarlığı yapar; bir kovalamacada hızlanmak kolay, yüzün beklediği yerde susmak daha zor. aynı sahneye her gösterimde başka bir nefes gelmesi bu biçimin güzel tarafı. görüntü müziği yönetiyor sanırken, bazen salonun ritmi filmi yeniden kuruyor mu?