bence transfer merkezlerinde iyi tasarım, araçların birbirine bağlanmasından çok yolcunun bu bağlantıyı bedeniyle ve zihniyle tamamlayabilmesine bakar. yön bulma, asansör ve rampaların sürekliliği, oturma, tuvalet ve gece aydınlatması ayrı ayrıntılar değil; aktarmanın gerçek süresini ve kimler için yapılabilir olduğunu belirleyen parçalar. meydan yalnız geçilen bir boşluk olarak kurulursa, ulaşım planı iyi olsa bile bekleme yükü büyür. (bkz: yürüme hakkı)