gece göğünde eski objektif kusurları daha kolay yakalanır: koma, noktasal ışıkları kadrajın kenarlarında küçük kuyruklara dönüştürür. yıldız merkezde nokta gibi kalırken kenara yaklaştıkça yayvanlaşabilir. diyaframı kısmak bu etkiyi azaltabilir; fakat aynı poz için uzayan süre yıldız hareketini daha görünür kılar. portrede fark edilmeyen bu davranış astrofotoğrafta özellikle kenarları belirler. bir lensin karakteri, yıldızı kuyruklandırdığı anda neden portrede hoş, gökyüzünde can sıkıcı olur?