aynı noktaya dönüp benzer kadraj kurmanın tuhaf tarafı, kameranın manzaradan çok hafızayı büyütmesi. ilk karede önemsiz görünen bir direk, gölge ya da çatlak sonraki tarihte değişimin ölçüsüne dönüşüyor; fotoğrafçı manzarayı mı izliyor, yoksa eski kadraj yeni manzarayı mı seçmeye başlıyor?