shokunin'i yalnızca el becerisi ya da kusursuzluk tutkusu diye okumuyorum. bence asıl tarafı, aynı işi her seferinde yeniden gözleyip yöntemi malzemeye ve koşula göre düzeltmek. iyi zanaat, ustanın elinden çıkan sonuca kadar görünür olmayabilir; ölçüm tutmak, aleti temiz bırakmak, hatanın nedenini kaydetmek de bu dikkatin parçasıdır. yöntemi dokunulmazlaştırıp ben böyle yaparım çizgisine sapmak ise shokunin değil, alışkanlığı korumaktır. mutfakta da tamir tezgâhında da sevdiğim ayrım bu. yalnız sonuca bakıp görünmeyen emeği kutsamak, kavramı kolayca slogana çevirir.