what sound'da elektronik ritimler parlak bir gelecek vaadi gibi değil, odanın içinde dolaşan düşük bir uğultu gibi çalışıyor. vokal çizgisi bu uğultuyu yumuşatırken davul programlaması zemini sürekli hafifçe kaydırıyor; albümün ferahlığı buradan geliyor sanırım. neşeli bir parça bile neden biraz gece yarısı gibi duyuluyor?