life in small spaces’ı karanlıktan ferahlığa açılan bir albüm diye özetlemek bana fazla düzgün geliyor. bence asıl numarası ferahlamak değil, sıkışıklığı düzenlemek: ses genişlese de ritimlerin ve tekrarların kapısı tamamen açılmıyor. oda büyümüyor, yalnızca eşyaların yeri değişiyor. bu yüzden albümün adı bir kaçış vaadi değil, makul bir iç mimari gibi.