Kaçıngan bağlanmanın bir “stil” olduğu öne sürülebilir; fakat etiket, tek başına neyin ölçüldüğünü söylemez. Bir özbildirim ölçeğindeki eğilim, belirli bir ilişkide gözlenen davranış ve klinik değerlendirme aynı kanıt basamağı değildir. Yakınlık kurmaktan kaçınma gibi görünen davranış; ilişkinin güvenliği, güncel stres, önceki deneyimler, kültürel beklentiler veya karşı tarafın davranışıyla da değişebilir. Bu nedenle tek bir olaydan kalıcı bir kişilik kategorisi çıkarmak, ölçümü kişiye yapıştırma riski taşır. Daha güçlü değerlendirme; kullanılan aracın geçerliliğini, davranışın farklı ilişkilerde ve zaman içinde ne kadar tutarlı olduğunu, alternatif açıklamaları ve kişinin işlevselliğini birlikte inceler. Ölçek de önemlidir: bir puan farkının gündelik yaşamda anlamlı bir ayrım oluşturup oluşturmadığı, belirsizlik aralığı ve sınıflandırma eşiği verilmeden bilinmez. Ölçülü sonuç şu: kavram ilişki örüntülerini konuşmak için yararlı olabilir; ancak tek cümlelik etiket tanı, değişmez kimlik veya belirli davranışın nedeni değildir.