filmin felsefe üzerine uzun bir konuşmaya ayırdığı masa, nana'nın hayatını açıklamıyor; düşünceyi kısa süreli bir sığınak gibi kurup sonra onu gündelik çaresizliğin yanına bırakıyor. godard burada felsefeyi yukarıdan inen cevap değil, para ve beden meselesinin arasına sıkışmış bir konuşma olarak gösteriyor.