Bir belge, bazen asıl işlemin ancak bir bölümünü taşır. Belge eki; ana belgeyi açıklamak, kanıtlamak, listelemek veya tamamlamak üzere onunla ilişkilendirilen ayrı kayıt ya da nesnedir. Kavramın kapsamı ve eki bağlama usulü kurumun, dönemin ve işlem türünün düzenine göre değişir. Üst yazıda ek sayısı, sıra numarası, ad veya sayfa bilgisi bulunabilir; elektronik sistemde ilişki ayrı bir bağlantı ya da üstveri kaydıyla kurulabilir.
İncelemenin düğüm noktası, ekin anılmasıyla fiilen bulunmasını ayırmaktır. Ana metindeki ek kaydı, parçanın gönderilmek istendiğini gösterebilir; teslim listesi, paket kaydı, dosya içeriği ve sonraki işlem izleri ise ulaşıp ulaşmadığını sınamaya yarar. Tersinden, dosyada birlikte bulunan iki parça da sırf yan yana durdukları için başlangıçtan beri aynı işlem bütününe ait sayılmaz. Tarih, kayıt numarası, fiziksel bağ, özgün sıralama ve sonraki tasnif müdahaleleri ayrı ayrı okunmalıdır.
Açık bir ek listesinin ilişkiyi yeterince kurduğu ileri sürülebilir. Bu liste, belgenin düzenlendiği anda amaçlanan ilişki bakımından kuvvetli olabilir; kayıp, sonradan ekleme veya eksik aktarım ihtimalini ortadan kaldırmaz. Ek, ana metnin gölgesi değil, kendi aktarım zinciri bulunan bir kayıttır.