Albümün gücü yol fikrinden çok, parçaların birbirine tam kapanmadan bağlanmasında ortaya çıkıyor. Bir şarkı kendi havasını kurarken sonraki parçanın gölgesini de taşıyor; bu nedenle bütün, cilalı bir vitrin değil, hareket hâlinde biçimlenen bir akış gibi duyuluyor.