İşten çıkarma maliyeti hızla azaltabilir; mevcut kadroyu aynı saatlerle korumak da iş hacmi düştüğünde sürdürülemeyebilir. İş paylaşımı, mevcut işin ve çalışma süresinin daha fazla çalışan arasında bölünerek istihdam kaybının sınırlandırılmasıdır. Çevresel dönüşümde üretim daralması ile yeni yatırımların devreye girmesi arasındaki dönemde zaman kazandırabilir; fakat saatler azalırken ücret aynı oranda düşüyorsa geçiş faturası yine çalışanın mutfağına gider. Ücret kaybının bir bölümünü kamu desteği veya işveren katkısıyla karşılamak daha koruyucu bir seçenek olabilir, ancak bu kez bütçenin süresi, kapsamı ve ödeme takvimi açık olmalıdır. Gönüllülük de tek başına güvence değildir: vardiya seçimi, bakım sorumluluğu ve ikinci iş arama zorunluluğu bazı çalışanların zamanını daha ağır sıkıştırabilir. Uygulanabilir ara adım, dönüşümden etkilenen işyerlerinde görev ve vardiya bazında çalışma ihtiyacını çıkarıp saat, net gelir ve destek maliyetini aynı tabloda göstermektir; yalnız korunan kadro sayısını yazan hedef tablosu faturanın kime gittiğini saklar.