Ayrışma çoğu kez ölü yaprağın giderek küçülüp gözden kaybolması sanılır. Oysa ayrışma, ölü organik maddenin fiziksel parçalanma, çözünme ve ayrıştırıcı canlıların etkinliğiyle daha küçük organik bileşiklere ve mineral besin biçimlerine dönüşmesidir.
Yaprağın görünmez olması sürecin tamamlandığını göstermez. Yağış çözünebilen maddeleri taşıyabilir; omurgasızlar kalıntıyı parçalayabilir; mantarlar ile bakteriler farklı bileşenleri farklı hızlarda işleyebilir. Sıcaklık, nem, oksijen, kalıntının kimyasal yapısı ve toprak canlılarının bileşimi birlikte etkili olduğundan aynı ağaç türünün döküntüsü gölgeli ve açık yerde başka seyir izleyebilir.
Bu yüzden yararlı karşılaştırma yalnız kalan kütleyi değil, başlangıç tarihini, nemi, sıcaklığı ve döküntünün niteliğini benzer aralıklarla kaydeder. Tek mevsim genel bir ayrışma eğilimi kurmaya yetmez; bana göre sürecin en dürüst takvimi, kaybolanı değil dönüşümün koşullarını da izler.