Bir katılımcının tedaviyi bırakması, başka tedaviye geçmesi veya önerilen dozu almaması onu karşılaştırmadan çıkarmalı mı? Çıkarmak uygulanan tedavinin etkisini daha temiz gösterebilir gibi görünür; fakat ayrılma nedenleri sonuçla ilişkiliyse randomizasyonun kurduğu dengeyi de bozabilir.
Tedavi niyetine göre analiz, randomize edilen katılımcıları sonraki uyum ve geçişlerden bağımsız olarak başlangıçta atandıkları gruba göre karşılaştırma ilkesidir. Böylece yalnız tedaviyi eksiksiz sürdürebilen seçilmiş grubun değil, bir tedavi stratejisine atanmanın deneme koşullarındaki etkisi hedeflenir. Benim için temel kazancı, sonuç bilindikten sonra karşılaştırma gruplarının yeniden biçimlendirilmesini sınırlamasıdır.
Ancak bu etiket eksik sonuçları sihirle geri getirmez. İzlem kaybının büyüklüğü ve nedenleri, eksik verinin nasıl ele alındığı ve gruplar arası tedavi geçişleri ayrıca gösterilmelidir. Uyumsuzluk tahmini sıfıra yaklaştırabilir; protokole uyanlarla yapılan analiz ise seçim yanlılığına açılabilir. Hangi tahminin gerektiği, önce sorulan soruya bağlıdır.