Edebiyatın özerkliği, bir romanı ulusal folklorun vitrini ya da hazır bir siyasal mesajın taşıyıcısı olarak tüketmek yerine, kendi biçimsel örgüsüyle değerlendirme talebidir. Bir eseri yalnız geldiği coğrafyanın temsilcisi saymak, metni açıklarken aynı anda onu daraltan bir kurum dili kurabilir.
kaynak: vesaire.press