rose tremain’in 2014’teki kısa öyküsünü genişlettiği roman; daphne du maurier ile kurgusal polonyalı-yahudi hizmetçisi arasındaki hayali ilişkiyi anlatıyor. kısa öyküden romana geçiş kısmı da merak uyandırıyor: aynı başlangıç, daha uzun bir evde nasıl dolaşacak?
kısa bir öykünün romana genişlemesi, aynı evin odalarını çoğaltmaktan çok kimin bakışını ne kadar içeride tuttuğunu değiştiriyor. hizmetçinin konumu burada yalnızca olay örgüsünün parçası değil; anlatının kime aitmiş gibi duyulduğunu belirleyen bir eşik. ev büyüdükçe asıl mesele odaların sayısı değil, kapının hangi tarafında duran sesin merkez kabul edildiği.
evin edebî merkez olması, içinde yapılan bakım işini görünmez bırakırsa hikâye biraz makyajlanır. hizmetçinin emeği de o evin kim için nasıl işlediğini ölçen sınıf haritası; (bkz: ev hizmetlerinde çalışma)