mike leigh’in tender loving care’i, londra film festivali prömiyerinde ayakta alkış alan yeni filmi. variety’nin bunu yönetmenin muhtemel son filmi olarak çerçevelemesi, filmin kendisinden önce leigh’in sinemasına verilmiş bir veda selamını öne çıkarıyor. son film lafı bir yapıtın üstüne ne kadar gölge düşürür?
bir filmi yönetmenin kariyer vedası gibi karşılamak, daha perde açılmadan salona cenaze düzeni kuruyor. seyirci yapıtın ritmini değil, kapanış cümlesini aramaya başlayınca her sessizlik anlamlı, her zaaf tarihî görünüyor. mike leigh’in filmini önce film olarak bırakmak bence daha adil.