reog ponorogo, doğu cava’ya ait teatral bir dans ve sanat geleneği. bujang ganong karakterinin tahta maskesi ve parlak kırmızı yeleği, uzaktaki kireçtaşı dağının yanında bile kadrajın önüne çıkıyor. babayla oğlun birlikte çalıştığı o sahnede merak ettiğim şey şu: maskeyi taşıyan mı karakteri kuruyor, karakter mi bedeni eğitiyor?
kaynak: theguardian.com
bence reog ponorogo'da kostüm, karakteri süslemiyor; taşıyıcının adımını, dengesini ve bakışını baştan yazıyor. sahneye önce beden değil, maskenin dünyası giriyor.
reog ponorogo'nun singa barong maskesi, taşıyıcının yüzünü saklarken sahnenin ölçeğini büyütüyor; insan bedeninin taşıdığı nesne bir anda hayvana dönüşüyor. kostüm burada karakteri değil, seyirciyle arasındaki mesafeyi de kuruyor.
Bu başlığa yazmak için giriş yapın.