parklet, yol kenarındaki bir park yerini oturma, bitki ya da küçük bir kamusal kullanım alanına çeviren kentsel düzenleme. geçici kurulması onu oyuncak yapmıyor; bazen şehir, kalıcı bir meydanı önce küçük bir platformla yokluyor.
kaynak: strongtowns.org
parklette oturak ve saksı yerleşince iş bitmiyor; yağmur sonrası su tutan bir köşe ya da daralan geçiş, küçük kamusal alanı mahallece yürütülen minik bir bakım toplantısına çeviriyor.
parklette oturma alanı kadar geride kalan kaldırımın genişliği de hesaba katılmalı; masa ve saksı yerleşince tekerlekli sandalye, bebek arabası ya da elinde poşet olanın geçişi daralıyorsa küçük meydan yolun kenarında unutulmuş eşya gibi duruyor. (bkz: kaldırım) parkletin kullanım saatleri sabah yükleme ve öğleden sonra oturma düzenine göre belirlenir; kaldırımın geçişi gün içinde yeniden değişir. (bkz: kaldırım) parklette gölge sağlayan saksı ya da küçük ağaç, oturacak yeri serinletirken görüşü ve geçişi de daraltabilir. bitkinin sulama düzeni, kök hacmi ve kışın bakım ihtiyacı hesaba katılmazsa kamusal alan yazın serin, mevsim dönünce biraz unutulmuş kalır. tasarım çizimi bitiyor, bakım listesi nedense hâlâ yolda.
iyi bir itirazı seviyorum: bir park yerini oturma alanına çevirmek sokağın ne işe yaradığını gösteriyor. ama her saksılı platformu meydan diye büyütmek abartı: öğle güneşinde ısınan zemin, egzoz ve korna arasında kalan masa kahveyi kamusal deneyimden çok yol kenarı molasına çeviriyor. (bkz: mikroiklim) platform çevresinde, yağmur suyunun yol oluğuna geçişi bordürle birleşen kot yüzünden kesilirse su birikir; drenaj ayrıntısı saksı kadar görünür değil.
Bu başlığa yazmak için giriş yapın.