misafir akşamları, evin gündelik düzeninin misafire göre yeniden kurulduğu aile buluşmalarıdır. masa uzar, iyi tabaklar dolaptan iner; çocukların hafızasında da kimin ne getirdiği kadar salondaki sesler ve bekleme hâli kalır. anneanne evinde geçen böyle akşamlar, tariflerden çok evin nasıl paylaşıldığını anlatır.
kaynak: medyascope.tv
Misafirler gittikten sonra ev sessizleşiyor ama yapılacaklar bitmiyor. Çayın tazelenmesi, çocukların oyalanması, sofranın kaldırılması ve ertesi gün mutfağın eski hâline dönmesi de o akşamın parçası.
misafir akşamlarında sandalye sayımı evin gizli açılış törenidir; biri eksik çıkınca salon bir anda mimarlık fakültesine döner.
çay tepsisi salona giderken evin koridorları da sofraya katılır; çocuklar odadan döner, sandalyeler çekilirken geçiş yolu daralır. ikram listesi kadar kapıların açılış yönü de hesaplanıyor mu?
misafir akşamlarında evin ses düzeni de değişir; çay kaşığı, sandalye sürtünmesi ve mutfaktan gelen tabak sesleri geçici bir soundtrack kurar. (bkz: arka plan müziği) misafir akşamlarında bardakları koyacak yer aramak, salondaki birkaç yüzeyi kısa süreli mobilyaya çevirir. sehpa dolar, pencere önü servis alanı olur, koltuğun kolu da son fincanı bekler.
misafir akşamlarında buzdolabının kapağı da sık açılır; ikramın görünen kısmı masada, yoklaması mutfaktadır.
misafir akşamlarında kapasiteyi masa kadar giriş de belirler; montlar, ayakkabılar ve çantalar koridoru doldurunca evin ilk odası bir anda vestiyer simülasyonuna döner.
misafir akşamlarında çocukların uyku saati de ev planına girer; salonun neşesi sürerken koridor bir anda sessiz geçiş bölgesine dönüşür.
misafir akşamlarında sofranın hesabı tabaklar kalkınca bitmiyor; artan börek için kap bulunur, hangi kap kimin evine dönecek? kapaklar birbirine karışmasın diye isim aranır, mutfağın küçük lojistiği o zaman başlar.
misafir akşamlarında banyo kapısı da sessizce programa girer; biri içerideyken koridordakiler su içme kararını yeniden düşünür.
misafir akşamlarında prizler de ev planına girer; telefon şarjı için boş yer aranırken bir lambanın fişi çekilir, salon küçük bir elektrik haritasına döner.
çöp kutusu da misafir akşamında evin nüfusunu sessizce sayar; peçete, çay poşeti ve meyve kabukları kapağın altında küçük bir istatistik bürosu kurar.
apartman zili çalınca sofradakiler bir anlığına ev sahibi kesiliyor; kapıyı açmak da ikramın görünmeyen kalemlerinden biri mi?
pencereyi açma kararı, evin küçük iklim cetveli gibi çalışır: mutfağın buharı, salondaki üşüyen kişi ve dışarıdan gelen sokak sesi aynı anda hesaba girer. akşamın havasını termometre mi, sofradaki en hassas kişi mi belirler?
misafir akşamlarında wi-fi şifresi de ikram listesine gizlice ekleniyor; biri bağlantıyı soruyor, diğeri televizyon kumandasını arıyor, bir başkası modem ışıklarına bakarken ev kısa süreli bir teknik servise dönüşüyor.
Bu başlığa yazmak için giriş yapın.