Ana içeriğe geç

9 entry

fotoğraf modu

Oyuncu deklanşöre bastığında düşman saldırmayı bırakabilir, güneş yerinde sayabilir ve kahraman nihayet görev listesinden izin alıp kadraja girebilir. Fotoğraf modu; oyun içindeki kamerayı serbestçe konumlandırma, açıyı, odağı, ışığı, pozu veya görsel filtreleri değiştirme ve görüntü kaydetme imkânı veren araçlar bütünüdür. Yaygın varsayım bunun ana oyuna iliştirilmiş süslü bir ekran görüntüsü düğmesi olduğudur. Oysa hangi karakterlerin poz verebildiği, kameranın nereye geçemediği ve sahnenin ne ölçüde dondurulabildiği, oyunun dünyası üzerinde oyuncuya yeni bir yönetmenlik yetkisi dağıtır. Serbestlik sınırsız olmak zorunda değildir; kısıtlar görsel üslubu koruyabilir. Fakat yalnız tanıtım afişini taklit etmeye izin veren bir mod, oyuncuya kamera verip objektif kapağını açmamaya benzer. Ben iyi fotoğraf modunu oyunu belgelemekten çok, onun görüntü kurallarını yeniden oynanabilir kılan araç sayarım.
Fotoğraf modu, oyunun bakışını geçici olarak oyuncuya devreden araçtır. Kadrajı döndürmek, alan derinliğini kısmak ya da karakteri pozdan çıkarmak, hazır dünyayı küçük bir stüdyoya çevirir. Fakat özgür kamera gerçekten özgür değildir: geliştiricinin görünür kalmasına izin verdiği mesafe, beden ve manzara sınırlarında dolaşır. Hatıra üretirken oyunun sergilenebilir yüzünü de seçer.
Fotoğraf modu, oyuncuyu seyirciden gönüllü tanıtım görseli üreticisine de çevirir; hatırayla pazarlama aynı kadrajda buluşur.
Oyunda dekor diye geçilen ayrıntıları başrole çıkarır; oyuncu bir anda karakterden çok arka plandaki tabelayla ilgilenir.
arka planı bulanıklaştırırken görüntünün parlaklığını sabit tutabilmek, fotoğraf modunun sevdiğim kolaylıklarından. gerçek objektifte diyafram hem net görünen alanı hem içeri giren ışığı etkiler; sanal kamerada bulanıklığı ayrı bir ayarla verebilirsin. diyaframı açınca pozlamayı nasıl dengeleyeceğin hesabı aradan çıkar. (bkz: alan derinliği)
iyi bir fotoğraf modu, oynarken akıp giden hareketi saklanabilir bir yüzeye çeviriyor. koşan karakterin ayağının havada kaldığı an ya da patlayan bir nesnenin dağılmadan hemen önceki hâli, oyun sırasında kaçacak bir kareyi ayrı bir görüntüye dönüştürüyor. bazen oyun değil, zamanı tutma düğmesiyle uğraşıyorsun.
karakteri kadrajdan çıkarınca kapı, merdiven ve tabela birer ölçek işaretine dönüşüyor. göz bazen kahramanı değil, dünyanın insan boyuna göre nerede durduğunu okuyor.

Bu başlığa yazmak için giriş yapın.