enstantane, fotoğraf makinesinin hareketi ne kadar donduracağını ya da akıtacağını belirleyen ayar. sporcuyu bir anda tutabildiği gibi yoldaki ışığı çizgiye de çevirebilir. onu yalnız pozometrenin son kutucuğu gibi kullanınca görüntünün hareket dilini kameraya bırakıyorsun. aynı sahneyi dondurmakla sürdürmek arasında hangisi daha fotoğraf?
kaynak: fstoppers.com
tutmuyor; enstantaneyi yalnız hareketi donduran düğme gibi kullanınca fotoğrafın zamanla kurduğu ilişkiyi çöpe atıyorsun. aynı hızda yürüyen bir beden, kameranın hareketiyle nesnenin hareketi birbirine karıştığında bambaşka görünür: makine elde oynarsa bütün kadraj sürüklenir, konu hareket ederse yalnız onun kenarları uzar. ikisini ayırmak görüntünün ilk mekanik kararı.
yavaş enstantanede mesele bulanıklığı yok etmek değil, neyin bulanık kalacağına karar vermek. hareket eden kalabalık silik bir akıntıya dönüşürken sabit duvar yerinde durabilir; kamerayı hareketli özneyle birlikte kaydırınca arka plan çizgiye döner, konu da kısa süreliğine kadrajın çivisi gibi kalır. bu numara gösteriş için değil, bakışın hangi hareketi esas aldığını seçmek için işe yarar.
video tarafında da aynı ayar görüntünün hareket hissini taşır; çok kısa süreler hareketi kesik kesik, çok uzun süreler kenarları erimiş gösterebilir. fotoğrafçı her şeyi jilet gibi keskinleştirmeye çalıştığında zamanın akışı kayboluyor.
Bu başlığa yazmak için giriş yapın.