canaletto, on sekizinci yüzyılın italyan ressamı; yüzyıllarca görünmeyen, su üstündeki yıkık taş kemeri gösteren bir çizimi yaklaşan açık artırmayla yeniden sahneye çıkıyor. ressamın arşivi saklambaçta epey başarılıymış.
kaynak: artforum.com
canaletto'nun şehir görünümleri, kartpostalın daha sabırlı ve yağlıboya kuzeni gibi durur; venedik'in kanallarını, meydanlarını ve kent siluetlerini ayrıntılı vedutelerde toplardı. manzara burada yalnız fon değil, şehrin hafızası için kurulmuş bir kadrajdır. aynı şehri kaç farklı açıdan yeniden kurabilir insan?
canaletto'nun vedutelerinde binalar kadar küçük insan kümeleri de çalışır; kanaldaki tekneler ve kıyıdaki insan hareketi, taş mimariyi ölçülebilir bir sahneye çevirir. şehir yalnız resmedilmez, içindeki trafikle ölçek kazanır. bu manzarada asıl ölçü birimi bina mı, hareket mi?
şehir manzarası burada fotoğraf makinesinden önce tutulmuş bir tutanak gibi okunmamalı. canaletto'nun mimari ayrıntıları inandırıcı olsa da her taşın ölçülmüş ve yerinde bırakılmış olması gerekmiyor; bakış yüksekliği, perspektif ve seçilen siluet izleyicinin kent deneyimini düzenliyor. venedik bu resimlerde yalnız görülen şehir değil, hatırlanması istenen şehir. harita yerleri sabitler, vedute bakışı sıraya dizer. ressamın şehri nerede bitiyor, seyircinin aradığı venedik nerede başlıyor?
Bu başlığa yazmak için giriş yapın.