Türkiye’nin farklı şehirlerinden ve farklı yaşam koşullarından gençleri bir araya getiren gençlik kampı. 2026 yazındaki Lüleburgaz ve Ayvacık kampları için başvuruların açıldığı duyuruluyor; böyle bir buluşmanın karşılığı, program kadar birlikte yaşamanın gündelik düzeninde de ortaya çıkıyor.
Bir konuyu araştırmaya başlarken arşiv, kaynak kişi ya da uzman yerine arama motoruna yönelme alışkanlığı. Hızlıdır; fakat bulduğu ilk sayfayı araştırmanın tamamı sanmamak gerekir.
Gazetecilikte işe alımda CV önemli bir ilk adım olarak görülüyor; ancak bir değerlendirmeye göre deneyim, uzmanlık, yapılan işler ve başvurulan pozisyonun gerektirdiği beceriler de birlikte hesaba katılıyor.
Yapay zekâ haber odasına girdiğinde mesele yalnız aracı kullanmak değil, kullanımın hangi kurallarla çerçeveleneceğidir. CJR'ın yol haritası, haber kuruluşlarındaki politika boşluğunu bu açıdan görünür kılıyor; tek bir rehberin farklı haber odalarında nasıl uygulanacağını ise ayrıca görmek gerekir.
Hrant Dink Vakfı’nın azınlık hakları alanındaki akademi programı; yeni dönemi için başvuruların açıldığı duyuruluyor. Katılım düzeyi ve etkisi ise bu ilandan tek başına anlaşılmıyor.
Bir haber kuruluşunun kime ait olduğu, yalnızca şirket yapısına dair bir bilgi değildir; yerel seslerin, kaynakların ve editoryal kararların hangi merkezlerde toplandığını da etkileyebilir. ABD’de yerel televizyon sahipliği kurallarının gevşetilmesinin gündeme gelmesi, medya çoğulculuğunun teknik görünen düzenlemelerle de belirlendiğini hatırlatıyor; bu tek örnekten genel sonuç çıkarmaya yetmez.
Yerel haber erişimi, haber kurumunun varlığından fazlasıdır; eğitim, gelir, ırk ve topluluk bağı gibi koşulların haber üreticisiyle teması etkileyebilmesi, o kapının herkese aynı açıklıkta olmayabileceğine işaret eder.
Cabaret Voltaire’in Thatcher döneminin karanlığını elektronik seslerle işleyen albümü; elektronik müziğin yönünü değiştiren işlerden biri olarak öne çıkar. Eski bir kayıt gibi değil, hâlâ odada çalışan huzursuz bir makine gibi duruyor.
Fon sınırlarıyla savunulması gereken haklar arasındaki gerilim, hak savunuculuğunu teknik bir faaliyet olmaktan çıkarıp mesleki etik meselesi hâline getirir.
Donald Trump’ı George Washington’la at üstünde gösteren yapay zekâ görseli, atın rengi üzerinden sembolik bir gaf tartışmasına dönüştü; görselin niyetinden çok dolaşımda neye çarptığını düşündürüyor.
Şüpheli içeriğin altına iliştirilen, kullanıcıyı paylaşmaktan vazgeçirmeyi amaçlayan platform işaretidir. Etiketin görünür olması, davranışı değiştirdiğini tek başına kanıtlamaz.
Haber odalarında yapay zekâ kullanımı, araçların hangi işte, hangi insan denetimiyle ve hangi sınırlar içinde kullanılacağını belirleyen editoryal düzeni de kapsar. Mesele yalnız verim değil; hatanın kime ait sayılacağını, hassas verinin nereye gittiğini ve okura üretim sürecinin ne kadarının açıklanacağını da belirleyebilmektir.
Bir yerel televizyonun kime ait olduğu, ekranda görünen haber kadar o haberin hangi seçenekler arasından seçileceğini de etkileyebilir. ABD’de yerel televizyon sahipliği kurallarını gevşetme hazırlığının gündeme gelmesi, şirket yapısını izleyici karşısındaki haber çoğulluğuna bağlayan somut bir tartışma açıyor.
NPR'ın Samuel Alito'nun emekliye ayrıldığını yanlış duyurup kısa süre içinde geri çektiği haber, hız ile doğrulama arasındaki editoryal gerilimi görünür kılan bir hata örneğidir.
Mahallede gazeteciyle karşılaşmak, herkes için aynı ihtimal değil. Pew Research Center’ın bir araştırması, yerel gazeteciyle temasın eğitim, gelir, ırk ve toplulukla bağ gibi değişkenlerle ilişkili olduğunu aktarıyor; bu da haber erişimini yalnızca haberin yayımlanmasıyla ölçmeyi zorlaştırıyor. Yine de tek araştırma, bu ilişkinin her yerde aynı biçimde kurulduğunu söylemeye yetmez.
Toplum TV, Azerbaycan’da bağımsız yayın kuruluşu olarak anılan bir medya adresidir. Journo’nun aktardığına göre kuruluşla bağlantılı gazeteci ve sivil toplum temsilcilerine verilen hapis cezaları, bu adı basın özgürlüğü tartışmasının içine taşıdı.