Figüran, anlatıda olayın öznesi değil, olayın yaşanabilir bir dünyada geçtiği izlenimini kuran insan ölçeğidir. Kalabalık sahnede tek tek kimlikleri geri çekilse de bakışları, bekleyişleri ve birbirleriyle mesafeleri mekâna gündelik bir ritim verir. Figüranlık bu yüzden bazen (bkz: görünmez emek) gibi çalışır: beden kadrajda görünür, onu inandırıcı kılan tekrar ve zamanlama ise çoğunlukla görünmez kalır.