Çevresel anlatı, boş bir odanın eşyalarıyla geçmişi sezdirirken yalnız hikâyeyi değil, mekânın nasıl kullanıldığını da anlatır. Dağınık mutfak, aşınmış bir merdiven ya da sürekli kilitli bir kapı karakter hakkında ipucu verebilir; fakat bu ipuçları kendiliğinden konuşmaz. Seçim, yerleştirme ve kameranın gösterdiği ayrıntı bir bakış kurar. Böylece dekor yalnız atmosfer değil, sınıfı, bakım yükünü ve kimlerin mekânda kalabildiğini görünür ya da görünmez kılan bir anlatıcı olur.